Als de emmer overloopt…

Jeanette* woont samen met haar man en twee jonge zoons. Manuel* is de oudste zoon (10) en heeft een verstandelijke beperking en autisme. Hierdoor gaat er veel aandacht uit naar Manuel en is de sfeer in het gezin afhankelijk van hoe hij op dat moment in zijn vel zit. Jeanette ziet zichzelf over het algemeen als een heel veerkrachtig mens. Maar doordat er weinig ruimte is om te kunnen ontspannen en met de uitdagingen rondom de zorg voor en zorgen over haar oudste zoon, kent Jeanette ook diepe dalen. In een interview voor MantelKRACHT magazine vertelt zij hier openhartig over.

Plekje in de maatschappij

Wij hebben eigenlijk altijd zorgen over Manuel. Over hoe hij zich nu voelt maar vooral ook hoe zijn toekomst zal zijn. Ik ben heel bang dat er in onze maatschappij geen plekje is voor hem en twijfel soms over de waarde van zijn leven. Deze gedachten en het altijd ‘aan staan’ kost veel energie. En sommige situaties voel ik me ook machteloos. Dan bekruipt me het gevoel dat ik het niet meer aan kan.

Mijn jongste zoon zit altijd op de tweede rang

Mijn jongste zoon is momenteel 8. Hij ziet de verschillen wel tussen ons gezin en andere gezinnen, maar vindt het ok zo. Hij weet natuurlijk ook niet beter. We merken wel dat hij altijd op de tweede rang zit. We geven hem vaak minder aandacht dan we zouden willen, puur omdat Manuel heel veel aandacht nodig heeft. Als we bijvoorbeeld in de auto zitten en de kinderen mogen muziek uitzoeken, dan krijgt Manuel altijd zijn zin. Als we dat niet zouden doen, dan is de auto namelijk te klein en dat is voor niemand leuk.

Schuldgevoel bij negatieve gedachten

Laatst had Manuel een zware epileptische aanval op school. Maar we kregen van school alleen een melding zonder dat we wisten wat er verder aan de hand was. We wisten alleen dat er paniek was en dat de ambulance onderweg was. In
de auto naar school schoot er van alles door mij heen. Ook kwamen gedachten bij me op dat het misschien maar beter was dat hij het niet zou halen en dat een leven zonder hem zoveel makkelijker zou zijn. Achteraf denk ik dat dit een manier was van mezelf om met de situatie om te kunnen gaan. De volgende dag voelde ik me heel schuldig en heb ik mijn gevoelens huilend opgebiecht bij mijn man.

Uit machteloosheid begon ik tegen hem te schreeuwen

Een ander recent en moeilijk incident was toen voor de tweede keer de lockdown werd aangekondigd. Toen ging het
bij ons echt een keer mis. Manuel vaart goed op structuur in zijn leven en dat viel door de lockdown helemaal weg. Zo
maken we altijd uitjes naar de dierentuin of naar de binnenspeeltuin. En krijgt hij zwemles. Dit kon allemaal niet meer.
Hierdoor was Manuel zo van slag dat hij een paar dagen op de mat bij onze voordeur heeft liggen schreeuwen. We lieten hem gewoon maar gaan. Totdat hij zichzelf ging beschadigen door hard met zijn hoofd op de grond en tegen de muur aan te bonken. Op dat moment wist ik gewoon echt even niet meer hoe ik het moest aanpakken. Ik begon te schreeuwen en pakte hem hard beet te om hem tot bedaren te krijgen. Mijn heftige reactie kwam voort uit pure machteloosheid.

Ik ben ook maar een mens

Ik weet dat ik ontzettend veel van hem hou en voor hem door het vuur ga. Maar ik ben ook maar een mens en soms raakt de emmer te vol. Het helpt mij dan om af en toe naar de haptonoom te gaan. Hierdoor leer ik wat minder streng voor mezelf te zijn en de zorgen wat meer in proportie te zien. Verder ben ik gelukkig iemand die makkelijk over dingen kan praten.

Als de emmer overloopt

Merk je dat jouw emmer overloopt, of dat er inmiddels al een hele plas water op de grond ligt, waardoor je soms onbedoeld dingen anders doet dan je eigenlijk zou willen? Dan is het tijd om in actie te komen om er voor te zorgen dat je weer wat lekkerder in je vel komt te zitten! Het is belangrijk je zorg voor jouw naaste te delen met anderen en op momenten de zorg tijdelijk over te dragen zodat jij wat ruimte krijgt. Je hoeft het niet alleen te doen! Ook is het belangrijk om hulp te zoeken voor jezelf. Praat er bijvoorbeeld over met je huisarts en kijk samen naar welke mogelijkheden er nog meer zijn om (meer) hulp te vragen. Ook kan het helpen je hart te luchten bij lotgenoten of
iemand die je vertrouwd. Bij de Mantelzorglijn kun je ook je verhaal kwijt.

Jeanette omschrijft dat zij soms uit pure frustratie en machteloosheid haar stem verheft of haar zoon net iets te hard aanpakt. Jeanette krijgt hier hulp bij om te voorkomen dat de situatie thuis ontspoort. Bij mantelzorgers die overbelast zijn, ligt ontsporing op de loer. Bij ontspoorde mantelzorg worden geleidelijk en onbedoeld de grenzen van de zorgvrager of de grenzen van de goede zorg overschreden.

Meer info: mantelzorg.nl/overbelasting. De Mantelzorglijn is bereikbaar op werkdagen van 9 tot 17u op 030 – 760 60 55 of via WhatsApp

*echte namen zijn bekend bij de redactie.

Dit artikel komt uit het magazine ‘MantelKRACHT’. MantelKRACHT is er speciaal voor mantelzorgers en staat vol met ervaringsverhalen, inspiratie, tips en tricks. Meer weten? Kijk dan hier: Mantelkracht – MantelzorgNL

Related Articles

Responses

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *