deeljezorg.nl » zorg

Fata Morgana

Maaike Schiedon — Thu, 10 May 2012 20:10:17 +0000

Ik schrijf graag gedichten. Net zoals mijn creativiteit is schrijven mijn uitlaatklep. Ik loop regelmatig aan tegen (wan)toestanden in de zorg. Dit ook omdat ik zelf zorg krijg via GGZ ik zit erbovenop.. maar ik kan het niet negeren. Via dit gedicht laat ik mijn stem horen!

Zou gedichten/ervaringen wel verder willen verspreiden.. maar hoe en waar dat weet ik niet precies..weet iemand dit?

Zorgaanbieder: Stichting GGz Nijmegen – Nijmegen

Gemeente: Nijmegen

Bestand(en)

fatamorgana8-2.doc

Oproep namens medewerkers Cordaan: manifestatie op 2 juli

Tue, 28 Jun 2011 12:29:45 +0000

Wij, medewerkers van Cordaan georganiseerd in de vakbond Abvakabo FNV, staan voor een goede kwaliteit van zorg. We willen onze bewoners voldoende aandacht en veiligheid bieden. Door een slechte bezetting lukt dit helaas niet altijd. Het komt te vaak voor dat een bewoner te lang in bed moet blijven liggen of dat er geen toezicht is. Al vanaf februari kaarten wij dit aan bij de Raad van Bestuur. Na het aanbieden van ruim 600 handtekeningen heeft de Raad van Bestuur toegezegd om per jaar 1,5 miljoen euro extra te investeren in gekwalificeerd personeel. Dit is een goede eerste stap, maar is niet voldoende. Er gaat nog teveel mis op de werkvloer. Dit melden we elke dag op www.meldjemisstand.nl We vragen jou dit ook te doen!

Wij zijn de experts van de werkvloer. Maar toch wil de Raad van Bestuur geen afspraken met ons maken over de kwaliteit van ons werk en de zorg. We hebben allerlei verbetervoorstellen en daarover willen we afspraken maken. We willen een goede bezetting, zodat menswaardige zorg geleverd kan worden. Daarom willen we ook dat Cordaan het maximale deel van haar inkomsten uitgeeft aan directe zorg en hier ook openheid over verschaft. Er moet een einde komen aan het steeds flexibeler werken. Medewerkers kennen de bewoners niet meer en andersom. Dat is slecht voor de zorg, maar ook voor onze werkdruk. En we willen dat iedereen die werkt bij Cordaan, onder de cao valt. Een einde aan de topsalarissen van de directie dus! Daarom moeten we onze stem laten horen. En wel op zaterdag 2 juli, 11.00 tot 13.00 uur, voor de Stopera in Amsterdam.

Op deze manifestatie laten wij als medewerkers van Cordaan zien dat wij alles doen voor een goede zorg! Naast de politiek, zullen we ook de Inspectie voor de Gezondheidszorg en de Raad van Bestuur uitnodigen. We hopen dat jij er ook bent! Want wij staan voor een goede zorg bij Cordaan.

Tot 2 juli!

Zorgaanbieder: ‘s Gravenwal – ‘s Heerenberg

Gemeente: Amsterdam

Bestand(en)

Pamflet Cordaan 2 juli 2011.pdf

AFBRAAK PGB vervolg

Tue, 31 May 2011 19:30:00 +0000

Persbericht Per Saldo 31 mei 2011

Afschaffen persoonsgebonden budget: meerkosten 650 miljoen euro

Uit de media hebben Per Saldo en andere patiënten- en belangenorganisaties vernomen dat het kabinet van plan is om het persoonsgebonden budget (pgb) in de AWBZ vrijwel volledig (voor 90%) af te schaffen. Deze maatregel gaat de kosten voor de AWBZ met minstens 650 miljoen opdrijven. Morgen, woensdag 1 juni, beslist de ministerraad hierover.

Per Saldo en andere patiënten- en belangenorganisaties begrijpen niet dat het pgb-plan, zoals gepresenteerd in de media, als een serieus bezuinigingsvoorstel wordt gepresenteerd. Het is namelijk veel goedkoper om mensen zelf zorg op maat te laten inkopen dan om deze zorg in te kopen bij de veel duurdere reguliere zorginstellingen.

Baan verliezen
De 650 miljoen euro zijn alleen nog maar de directe meerkosten van het afschaffen van het pgb. Er zijn nog andere kostenverhogende aspecten die niet direct in euro’s uit te drukken zijn. Zo wordt bij uitbetaling van het pgb de eigen bijdrage automatisch ingehouden, terwijl dit bij zorg in natura achteraf wordt gefactureerd, waardoor minder eigen bijdrage wordt geïnd.
Ten slotte zijn er nog indirecte meerkosten die buiten de AWBZ vallen.
Zo zullen budgethouders hun baan verliezen, wanneer zij niet meer in staat zijn met behulp van het pgb het leven zo in te richten, dat zij op tijd op hun werk kunnen verschijnen.

Onbehoorlijk bestuur!
Er leek brede politieke consensus te zijn over het behoud van het instrument pgb. In het laatste overleg in de Tweede Kamer is de wachtlijst op het pgb opgeheven, zegde de staatssecretaris nogmaals de wettelijke verankering van het pgb (motie van Miltenburg VVD) toe en kondigde de staatssecretaris aan om zomer 2011 met maatregelen te komen om de groei van het pgb in te perken.
De organisaties onderschrijven de noodzaak om de groei van het pgb in te dammen. Hierover heeft met name de belangenvereniging Per Saldo intensief contact gehad met het ministerie van VWS, de staatssecretaris en de leden van de vaste Kamercommissie van de Tweede Kamer. Per Saldo heeft voorstellen gedaan om het pgb meer solide te maken.
Het inperken van de groei en het toekomstbestendig maken van het pgb is echter totaal iets anders dan het vrijwel volledig afschaffen van het pgb! Dat is onbehoorlijk bestuur, maar bovenal duur!

Een simpele rekenoefening laat zien dat deze maatregel uiteindelijk de kosten van de AWBZ juist opdrijft. Bij deze berekening is slechts in beperkte mate rekening gehouden met toeslagen voor gespecialiseerde vormen van zorg. Dit is dus een uiterst conservatieve berekening.

De berekening:
Er zijn 130.000 budgethouders in de AWBZ. Daarvan hebben 13.000 personen een zorgzwaartepakket (hiermee hebben ze recht om te wonen in een instelling, maar met een pgb kunnen zij thuis blijven wonen), en zij worden niet getroffen door deze ‘bezuinigingsmaatregel’. Resteren 117.000 budgethouders die het pgb kwijtraken.

De gemiddelde kosten van zorg in natura zijn 16.596 euro per persoon per jaar.
Dat betekent dat kosten jaarlijks 117.000 x 16.596 euro = 1.941.732.158 euro bedragen.
De gemiddelde kosten van pgb zijn 12.000 euro per persoon per jaar.
Bij ongewijzigd beleid zijn de jaarlijkse kosten 117.000 x 12.000 = 1.404.000.000 euro aan uitgaven pgb.

Wanneer budgethouders gedwongen moeten overstappen van pgb naar zorg in natura, zal 8 procent van deze budgethouders afzien van AWBZ-zorg (bron: onderzoek van ITS). Dit zijn 9.360 mensen x 16.596 euro = -155.338.573 euro minder uitgaven.

Daar staat tegenover dat ongeveer 15 procent van het pgb-budget door de gebruiker niet wordt benut vanwege het goedkoper inkopen van zorg; dit wordt terugbetaald (de zogenaamde onderbesteding). Dit inkoopvoordeel hebben zorginstellingen niet. Dit betekent bij deze maatregel extra kosten = +267.959.039

Conclusie:

Meer kosten bij omzetting naar reguliere zorg 537.732.158 euro
Minder uitgaven 8% uitval -155.338.573
Geen onderbesteding meer +267.959.039

Totaal 650.352.625 euro

Het resultaat is een minimale kostenverhoging van 650.352.624 euro per jaar.

Meer weten over de berekening? Lees hier de berekening afschaffen pgb. http://www.pgb.nl

Dit is een persbericht van gezamenlijke patiënten- en belangenorganisaties waaronder:
CG-Raad
CSO

LOC
MEE Nederland
NPCF
Per Saldo

Platform VG

Zorgen moet je doen, niet maken (Loesje).

Tue, 17 May 2011 08:57:41 +0000

Als je al zoveel hebt meegemaakt als wij binnen en met de zorg en hulpverlening in de breedste zin van het woord in ook al zoveel jaren, waar moet je dan beginnen met vertellen zodat het voor de ander overzichtelijk en begrijpelijk is en blijft. Ik weet zelf ook niet waar, hoe en met wat te beginnen. Misschien is een goed begin de e-mail die wij op 21 september 2010 hebben verzonden aan het meldpunt “Bekneld in de zorg” van de Nederlandse Vereniging voor Autisme. deze luidt als volgt:

Hoe kun je 8 jaar (en dan nog maar) met 1 kind in verschillende

behandel- en woongroepen met -tig verschillende (bege)leiding

van verschillende instellingen en -tig verschillende scholen,

klassen, leerkrachten, klasseassistenten, stagaires etc. etc.

etc. etc. etc. etc. etc. etc. etc. etc. etc.

waarin een en al ellende is voorgevallen omschrijven in

1 mailtje.

Op de scholen voor speciaal onderwijs is het van het

zelfde laken een pak.

Als je kind uit huis moet gaan wonen, tel je als ouders

werkelijk niet meer mee.

Alles gebruikt men om je buiten te sluiten; om maar niet met jou

als ouders van doen te hebben.

We zijn alleen maar lastig want we staan tussen hun en het kind dat

zij willen hebben/zich willen toe-eigenen.

Men spreekt over: “Je moet je kind loslaten” en “Je komt in

een rouwproces terecht waar je echt de tijd voor moet nemen” blablabla.

Snappen ze dan niet dat het juist anders moet; dat er met ouders moet worden

samengewerkt ten behoeve van het welzijn en welvaren van het kind;

het kind dat uit zijn vertrouwde en veilige omgeving wordt gerukt,

weg van zijn mama en papa.

Alles moet missen wat normaliter een thuiswonend kind krijgt.

Dat het kind dat moet missen wat het meest belangrijkste en waardevolste is:

LIEFDE!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Echte zorg, aandacht, geduld, genegenheid en RESPECT!!!!!!!!!!!!

Ons kind is nu thuis en is er slechter als nooit te voren aan toe.

Hij en wij zitten met de ellende.

Hij is van een kind met autisme voor derden een kind met gedragsproblematiek

geworden terwijl 80% misschien wel 90% van deze problematiek juist

is veroorzaakt door de (medewerkers van) de zorginstellingen.

Als ouders sta je machteloos.

Wat je ook doet of probeert te doen.

Een klacht indienen heeft geen enkele zin.

We zijn er, zeker op dit moment, mee gestopt want

we hebben er geen energie, tijd, ruimte c.q. geld voor.

Ook missen we de deskundigheid waar je tegenover komt.

Klachtencommissies zijn ook nooit onafhankelijk en

kunnen dat eigenlijk ook niet zijn want het zijn

vaak allemaal mensen uit de zorg oid en die hebben

elkaar toch altijd wel weer een keer nodig.

Als het erop aankomt, stelt ons woord als ouders

geen fluit voor.

Dan is het woord van de ander/derden/de zgn. deskundigen

doorslaggevend ook al “kent” men ons al -tig jaar als

goede en verantwoorde ouders en zo’n groeps(bege)leiding

c.q. medewerker van een instelling niet/nauwelijks c.q.

spreekt men deze 1 keer voor hooguit 5 tot 15 minuten

aan de telefoon.

Voor de tweede keer hebben wij een ongegronde melding

bij het AMK aan onze broek terwijl wij deze eigenlijk

zouden moeten doen over al die onverlaten die zich

groeps(bege)leiding c.q. (medewerker van een) zorginstelling

noemen.

Oorzaken o.a.:

Geen gemotiveerde (bege)leiders;

Juist zeer ongemotiveerde (bege)leiders;

Veel misstanden;

Veel gelieg en bedrieg;

Veel misbruik maken van stoornis;

Veel misbruik maken van handicap;

Veel misbruik maken van verstandelijke beperking;

Niet luisteren;

Niet horen wat ouders zeggen;

Niet horen wat kind zegt;

Niet willen luisteren;

Niet willen horen;

Niet kunnen opvoeden;

Maar zeggen en doen wat men wil;

Geen rekening houden met stoornis;

Geen rekening houden met handicap;

Geen rekening houden met verstandelijke beperking;

Niet doen wat ze zeggen;

Niet zeggen wat ze doen;

Star;

Geen kennis hebben van;

Kennis niet in praktijk willen c.q. kunnen gebruiken;

Ongeïnteresseerd;

Geen gevoel hebben;

Niet kunnen mee- c.q. invoelen;

Geen begeleiding;

Geen ondersteuning;

Geen hulp;

Geen individuele zorg;

Geen respect voor het kind;

Geen respect voor de ouders;

Geen respect voor de spullen van een ander;

Geen respect voor geld van een ander;

Geen respect voor gemeenschapsgelden;

En zo kunnen we nog wel even doorgaan.

Ons kind is er zeer slecht aan toe en ons wordt door de deskundigen

verweten dat wij hem naar huis hebben gehaald.

Hij is zijn vertrouwen en gevoel van veiligheid helemaal kwijt.

Zijn vertrouwen in ons is erg geschaad want wij zijn degenen

die hen in al die instellingen hebben gestopt en laten wonen!

Wij zijn er slecht aan toe want het hoofddoel van zijn uit huis

(moeten laten gaan) wonen “rust creëren in de thuissituatie” (we

hebben nog 2 oudere kinderen) is sowieso al nooit gehaald.

Over de andere doelen hoeven we het dan al niet meer te hebben.

Onze andere twee kinderen zijn er slecht aan toe; zij moeten

ook al zo lang zoveel missen want ook zij zijn met het uit

huis gaan wonen van hun broertje niet veel opgeschoten.

Ze hebben papa en mama alleen maar zorgelijker etc. zien worden.

Ook ons vertrouwen is helemaal weg; ook ons gevoel van

veiligheid is nihil.

Uiteindelijk zijn we vorige week naar een advocaat gestapt maar

we kunnen helemaal niets; niet tegen die (medewerkers van de)

zorginstellingen, niet tegen degenen die de meldingen over ons hebben

gemaakt bij het AMK en niets tegen de door ons voelbare druk, stress en

spanning

door die meldingen bij het AMK.

HELEMAAL NIETS en zeker niet slapen.

En zo zijn we in een vicieuze cirkel terecht gekomen; een

negatieve spiraal naar beneden waar het zeer moeilijk uitkomen is.

We leven in constante angst dat ons kind uit huis zal worden gehaald

met alle gevolgen van dien.

Door die angst en de rest kunnen we niet optimaal functioneren;

we zijn bezig met overleven.

En daardoor wordt die angst nog groter want stel dat we straks

nog minder gaan functioneren dan kan dat als argument worden

gebruikt om alsnog ons kind uit huis te halen (ook al zijn we

op zoveel fronten bezig om hulp en begeleiding te zoeken c.q.

in te kopen en binnen te halen).

“Men” zegt dat we ons daar niet zoveel zorgen over moeten maken

maar met alles wat er al gebeurd is; hoe kunnen we ons GEEN

zorgen maken?

En dit is dan (de) zorg!

Zoals “Loesje zegt: Zorgen moeten je doen, niet maken”.

We zetten onze naam etc. hieronder want we willen deze melding

zeker niet anoniem maken maar voor contact opnemen is

het nodig dat U weet dat wij niet zomaar kunnen bellen.

Onze zoon is namelijk thuis van school; wij moeten een

(andere) school voor hem zoeken.

Dat is, gezien zijn huidige conditie, erg moeilijk.

Ook hierbij voelen we druk, spanning en stress want iedereen

loopt er achteraan te jagen dat ons kind naar school moet

want hij is leerplichtig.

Ja, dat weten we en wij willen hem ook naar school maar niet nog een

herhaling van de vorige ke(e)r(en).

De laatste school heeft namelijk de tweede melding over ons bij het

AMK gedaan.

De school waarvan 1 leerkracht o.a. ons kind heeft (terug)geslagen.

Deze mail schrijven we midden in de nacht wegens door zorgen

niet kunnen slapen.

Het is nu dinsdagochtend 21-09-2010; 04.35 uur en we gaan nog

even terug naar bed.

Hopelijk lukt het slapen nu.

Einde citaat e-mail.

Sinds deze e-mail is er zoveel meer gebeurd. Na de tweede melding is er een melding gemaakt door het AMK bij de Raad voor de Kinderbescherming waarna in december onze zoon gedwongen uit huis is geplaatst en onder toezicht is gesteld door de Kinderrechter. Niemand wil ons geloven maar alle meldingen hebben wij met (soms bewijsbare) feiten kunnen weerleggen; de meldingen zijn ongegrond en onterecht!

Zie bijgaande documenten waarin ik de namen van derden uit veiligheidsoverwegingen c.q. privéredenen heb weg gelaten. Wij kunnen niet nog meer tegenslag gebruiken.

Ik hoop dat ik hier open, eerlijk en oprecht mijn verhaal kan doen, zonder verdere nadelige gevolgen voor mijzelf, mijn man, onze zoon, onze andere kinderen en ons als gezin want, ook al is mijn vertrouwen weg, wie kan er zonder vertrouwen (in)? Mijn gevoel van veiligheid is compleet verdwenen, wat ook duidelijk naar voren komt in de ingevoegde documenten.

Lees, bekijk en hoor mijn/ons verhaal en help mij te geloven dat ik nog wel iemand kan vertrouwen. Schaad mijn vertrouwen s.v.p./a.u.b. niet!

Dit is het voor nu; ik ben al 2 uur bezig met mijn verhaal neer te schrijven en klaar te stomen om op de site te zetten (de eerste keer ging e.e.a. mis, was ik alles weer kwijt en moest ik opnieuw beginnen).

Sunshine.

p.s.: Naast het zoeken en proberen te vinden van de juiste zorg en hulp hebben we al zoveel verschillende dingen ondernomen om verandering in onze situatie te brengen; noem het op en wij hebben het vast al geprobeerd, gedaan etc. (positief) Resultaat: niets! (zoals U kunt lezen juist het tegenovergestelde waarvan men nu ook beweert dat dit door onszelf komt).

http://www.youtube.com/watch?v=lhrpywyN1cQ

Omschrijving filmpje: Geüpload door NoodkreetAutismeZorg op 12 apr 2011

Persoonlijk ingesproken zoektocht naar en noodkreet om het verkrijgen van de juiste noodzakelijke benodigde liefdevolle, rustige, geduldige benadering en behandeling, individuele en persoonlijke begeleiding, hulp, ondersteuning, herinnering, herhaling en zorg binnen de zorg- en hulpverlening, instellingen en het (speciaal) onderwijs van ouders voor hun kinderen en hun constante gevecht en voortdurende strijd hiervoor, met alle voor hen zeer nare gevolgen vandien zoals ongegrond verklaren van klachten, niet in het gelijk gesteld worden, AMK meldingen, melding bij Raad voor de Kinderbescherming, beschuldigd worden van het plegen van psychisch geweld bij hun kinderen, verdacht worden van PCF, OTS en gedwongen uit huis plaatsing etc. als ook die op fysiek, mentaal en emotioneel gebied voor (ieder lid van) hun gezin (individueel).

Bestand(en)

Risico’s van pijnstillers

Sat, 07 May 2011 08:20:14 +0000

Veel consumenten anex patiënten lopen vaak onnodig risico als het gaat om maagklachten. Door veelvuldig gebruik te maken van een sterke pijnstiller loopt men namelijk het risico de maag te beschaden. Pijnstillers slikken is namelijk niet geheel zonder risico, aangezien ook daar schadelijke stoffen in zitten.

Een goede oplossing daarvoor is volgens het Erasmus MC het beschikbaar stellen van maagbeschermende medicijnen voor patiënten wanneer zij veelvuldig zware medicijnen slikken. Hier zouden dan richtlijnen voor moeten komen, aangezien nog steeds erg veel patiënten deze medicijnen niet slikken. Binnen de EU zou het gaan om vele tienduizenden mensen.

Een ideale oplossing lijkt dit nu ook weer niet. De druk op de zorg, en daarmee ook de medicijnen, neemt steeds verder toe. Daarmee lijkt ook ons relatief lage eigen risico onder druk te komen. Met een hoger eigen risico kan het zomaar zo zijn dan men ervoor kiest deze medicijnen achterwege te laten, met alle gevolgen én kosten van dien.

Dit bericht is geschreven door Marieke van Gorchum van Huishoudtips.

Website: http://www.huishoudtips.wordpress.com/

Help mee met signaleren!

Wed, 16 Feb 2011 12:43:46 +0000

Een signaal is een sein of een teken. Tekenen van tekortkomingen in zorg en welzijn worden door de burgers van Overijssel in allerlei vormen en op allerlei plaatsen geuit. Een van de activiteiten van de gezamenlijke belangenorganisaties (Zorgbelang-Overijssel, Platform Mantelzorg Overijssel, Sentrum en Overijssel Platform VG) is het opvangen van deze signalen. Ook het verwerken en het ter discussie stellen ervan bij de verantwoordelijke instanties, hoort tot de werkzaamheden van de belangenorganisaties. Voor het geheel van deze activiteiten gebruiken we de term ’signalering’. Signalering heeft voor de belangenorganisaties als doel het verbeteren van de kwaliteit van zorg en welzijn voor alle burgers in Overijssel. Al vele jaren signaleren de gezamenlijke belangenorganisaties enkele honderden signalen per jaar.
Samen ondernemen zij acties richting bijvoorbeeld het CIZ, zorgaanbieders, CAK enz. Dit verschilt van een brief met een aantal vragen richting een zorgaanbieder, tot een stuk in de pers over tekorten die wij signaleren. Ook ondernemen we af en toe acties om aandacht te vragen voor een bepaald onderwerp. Hoe meer signalen we binnenkrijgen, des te meer kunnen wij voor u betekenen.
Ook in het nieuwe jaar zijn er alweer volop nieuwe signalen binnengekomen. In januari kregen we ruim 100 signalen binnen over verschillende onderwerpen. Bij sommige signalen werden mensen geholpen door de medewerkers van de afdeling signalering en klachtenopvang. Zij kregen informatie en advies hoe zij om konden gaan met hun klacht of melding. Wilt u een klacht of melding doorgeven aan de afdeling signalering en klachtenopvang? Bel dan Tel 0900-2437070 of stuur een e-mail naar: ikg@zorgbelang-overijssel.nl. Op sommige signalen werden andere acties ondernomen.
Heeft u een signaal? deel het op deeljezorg! of stuur een bericht. u vind ons ook in een aparte groep op deeljezorg. http://deeljezorg.nl/groups/belangenorganisaties-overijssel

ook op twitter en hyves zijn we sinds kort te vinden.
word vriend op hyves, http://belangenorganisaties.hyves.nl/
of twitter mee op http://twitter.com/#!/belangen

Ook kunt u zich aanmelden voor de nieuwsbrief. Geef het ook door aan uw omgeving!

VERGRIJZING EN KRIMP.

Tue, 08 Feb 2011 13:10:15 +0000

Vergrijzing wordt meestal afgeschilderd als een bedreiging. Bovendien krimpt de groep mensen in de leeftijdscategorie onder de 65. De leeftijdsopbouw van onze bevolking is drastisch aan het veranderen.
Dat heeft vanzelfsprekend veel gevolgen.
De financiële problemen met pensioenen, de medische- en zorgproblemen, toenemende druk op mantel-/familiezorg, vereenzaming, ontvolking van het platteland, maar in de steden zal ook de krimp gevolgen hebben.
Het rijtje met “bedreigende” gevolgen is vast en zeker nog verder uit te breiden. Roept u maar!

Maar ik zou nu iedereen ook eens willen oproepen om de creativiteit de vrije loop te laten en eens te denken in KANSEN.
Welke kansen kunnen er liggen in die onvermijdelijke veranderingen in onze bevolkingsopbouw.
Een voor de hand liggend voorbeeld is de toenemende wijsheid. Immers “wijsheid komt met de jaren”. Hoe meer ouderen, hoe meer wijsheid en inzicht op grond van levenservaring. Dat moeten we benutten.
Welke kansen zullen zich nog meer voordoen?
Het is een uitdaging….!

Internetapotheek en verkooptechnieken

rita — Tue, 11 Jan 2011 15:05:15 +0000

Een lid van een ouderenbond krijgt signalen over een internet apotheek.
De internet apotheek benadert actief oudere mensen telefonisch met het verzoek om naar hen over te stappen.
Hij vindt het een kwalijke zaak, omdat hierdoor het overzicht van het medicijn gebruik bij je eigen apotheek in je buurt verdwijnt. Daarnaast vindt hij het kwalijk dat een internet apotheek oudere mensen met deze verkooptechniek benadert.

Als recept- en medicatiegegevens inderdaad niet goed worden geregistreerd en doorgegeven aan de huisarts of eigen buurtapotheek, dan brengt dat gezondheidsrisico’s met zich mee. Het is ook niet volgens de nieuwe richtlijn medicatieoverdracht die sinds 1 januari 2011 geldt.

Het is zeer de vraag of oudere mensen zich goed realiseren wat de gevaren zijn van medicijnen kopen via een dergelijke apotheek. Tja, en die verkooptechniek?
Website: http://medicatieoverdracht.nl/artikelen/raadplegen.asp?display=2&atoom=9008&atoomsrt=2&actie=2&menuitem=189

Nederland beter maken -7daysofinspiration

daniellevankampen — Thu, 30 Sep 2010 15:41:23 +0000

Ken jij helden uit de zorg, deze vraag stelde men mij enkele weken geleden. Daar ik jaren in de zorgsector werkzaam was en tegenwoordig mensen begeleid kon ik daar volmondig JA op antwoorden. Ik dacht ook gelijk aan de vele mantelzorgers. Dat zijn voor mij de “opper”helden in de zorg, omdat daar (in mijn beleving) altijd liefde of toewijding voorop staat.

Ik bezocht de genoemde website waar men uitleg gaf. Door het hele land gaat men komend jaar februari in 7 dagen 7 verschillende thema’s (o.a. ZORG) alle goede ideeen bundelen en als dat kan gelijk uit voeren.Ken jij mensen die daar aan mee willen helpen, meld je dan aan via de website.

Als er goede ideeen zijn rondom het ontzorgen van mantelzorgers dan vraag ik je direct contact met mij op te nemen, wellicht kunnen we dat dan inbrengen.

Gemeente: Lelystad

Website: http://7daysofinspiration.com

Afbeeldingen bij dit item:

Zorg en een slaapstoornis

cindy — Tue, 08 Dec 2009 03:30:40 +0000

Deze maatschappij leeft uitsluitend ‘s ochtends. Een afspraak bij de huisarts moet voor half tien, herhaalrecepten of uitslagen opvragen toch graag voor elf uur, intakes in ziekenhuizen kunnen alleen in de ochtend en evenzo met belafspraken. De meeste huisartspraktijken zetten na twaalf uur het antwoordapparaat aan en zijn niet meer te bereiken tot jawel, de volgende ochtend.

Normaal zal dit niet zo’n probleem zijn. Tenzij er sprake is van een slaapstoornis. Delayed Sleep Phase Syndrom bijvoorbeeld. Dat je ‘s nachts niet slaapt maar ‘s ochtends als de beste. Niet zozeer lastig om uit te leggen, wel lastig omdat de vooroordelen over een slaapstoornis talrijk zijn en de medewerking beneden pijl is. Leg uit dat je een slaapstoornis hebt en negen van de tien keer zal er gereageerd worden met ‘we willen allemaal wel uitslapen’, ‘dan maar vroeger naar bed he’ of ‘u moet eens wat normaler gaan leven’. Vervolgens zoek je zelf maar uit hoe je in de ochtend gaat bellen of langskomen, blijkbaar is het niet de bedoeling zorg werkelijk op maat te geven. Bovendien mag je ziek zijn, als het verder maar niemand in de weg zit.

Ik heb zo’n slaapstoornis. Die uiterst serieus genomen wordt. Zolang ik dat maar in de ochtend kom bespreken.