Een grote groep mensen krijgt te maken met een stapeling van overheidsmaatregelen om tot vermindering van de kosten op het gebied zorg en welzijn te komen. Deze groep, die afhankelijk is van zorg, verwacht dat dit grote gevolgen zal hebben op hun dagelijks leven. Daarnaast is het voor velen nog onduidelijk hoe zij de stapeling van effecten van de maatregelen het hoofd moeten bieden en op welke wijze hun gemeente hen daarbij gaat helpen. Dat blijkt uit een brede meldactie die de regionale zorgbelangorganisaties in de tweede helft van november hielden. Zij roepen landelijke en gemeentelijke overheden op meer oog te hebben voor deze stapelingseffecten en de daarmee samenhangende problemen. Ook dienen zij adequate en op maat gesneden maatregelen te nemen om de nadelige effecten voor deze groep Kwetsbare burgers zoveel mogelijk te compenseren.

Stapeling
In korte tijd kwamen circa 1600 reacties binnen. Bij een groot deel van hen bleek inderdaad dat sprake is van een stapeling van maatregelen. Bijna 38% heeft of krijgt te maken met 5 maatregelen of meer. Voor meer dan 10% komt het aantal maatregelen zelfs op 8 of meer. De maatregel waar de meesten (55%) mee te maken krijgen is die van de Verlaging tegemoetkoming chronisch zieken en gehandicapten (Wtcg). Gevolgd door het verdwijnen van maagzuurremmers, fysiotherapie, dieetadvies en psychische hulp uit het basispakket (52%) en de verlaging van de zorgtoeslag (44%).

Effecten op het dagelijks leven
De verwachting is dat de stapeling negatieve gevolgen heeft op alle bevraagde terreinen. Op het terrein ‘Levensonderhoud’ gaf 69% aan dat zij negatieve tot zeer negatieve gevolgen verwachten. Voor de ‘kwaliteit van de zorg’ was dat percentage 76%. 61% vreest een negatieve tot zeer negatieve invloed op hun sociale leven. Ook als het gaat om mobiliteit verwacht 52% dat. Uit de open reacties blijkt dat velen de problematiek niet als een louter financiële kwestie beschouwen. Daarbij springen vooral de veranderingen rond het Pgb in het oog. Die regeling biedt veel mensen de mogelijkheid om zelf grip op hun leven te krijgen en actief te blijven in de samenleving. De angst dat dit niet langer kan is groot en daarnaast vreest men de nodige zorg niet meer te krijgen. Dit blijkt uit reacties als: “Eigen regie over mijn leven volledig kwijt. Al maanden onzekerheid of ik per 1 januari nog wel hulp krijg” en “Alle veranderingen grijpen zeer diep in. Mijn leven staat echt volledig op zijn kop”.

Ondersteuning door gemeenten
Gemeenten dienen de nodige ondersteuning te geven als het gaat om het volwaardig kunnen participeren in de samenleving. Naast financiële ondersteuning, zoals via de (bijzondere) bijstand, gebeurt dat grotendeels via de Wet maatschappelijke ondersteuning (Wmo). De bekendheid met maatregelen van de eigen gemeente op dit vlak is echter (nog) laag. In slechts een op de vijf reacties gaf men aan op de hoogte te zijn van ondersteuningsmaatregelen die stapelingseffecten moet compenseren. Daarbij werden vooral financiële maatregelen zoals de bijzondere bijstand genoemd.

Wat doet Zorgbelang met de resultaten?
De resultaten van de meldactie worden aangeboden aan de landelijke en gemeentelijke politiek. Zo laat Zorgbelang zien dat de stapeling van bezuinigingsmaatregelen in de praktijk hard aankomt. Wmo-raden en andere belangenbehartigers kunnen de concrete resultaten van de meldactie in hun eigen gemeente gebruiken bij hun werk. Ook wordt de discussie voortgezet in de groep http://deeljezorg.nl/groups/stapeling-eigen-bijdragen/. Op die plek zullen de betrokken Zorgbelangorganisaties ook informatie geven over hun acties en bereikte resultaten. Daarnaast nodigen zij iedereen die betrokken is of zich betrokken voelt uit om mee te denken, te ageren of te reageren en knelpunten en mogelijke oplossingen aan te dragen.

niet meer uit bed wanneer ik dat wil, wassen wordt een probleem, contact lenzen indoen

scheren,etc,etc,

warm water zwemmen is dan voorbij,ik kan persoonlijk niet hulp betalen van mijn wao de eigen bijdrage is al een probleem ,dus het wordt achter de geraniums zitten.

tot het thuis ook niet langer kan en dan wordt het in een verblijfhuis.

ik denk dat dit duurder is dan thuis hulp.

ik denk dat met mij meerdere mensen dit hebben.

sociaal contact is nu al een item en zal daardoor verleden tijd zijn.

Zorgaanbieder: - maak uw keuze -

Gemeente: Almere

In uren zal de zorg alleen maar afnemen zodat ik als partner steeds meer zelf moet begeleiden. De eigen bijdrage komt niet alleen uit de knip van de gebruiker van de zorg maar juist uit die van de hardwerkende partner die al genoeg op haar bordje heeft. Om de zorg thuis te kunnen organiseren moet ik meer werken om de eigen bijdrage te kunnen betalen, de zorgvrager heeft immers al een laag inkomen vanwege de beperking. Ook zal de zorgvrager straks in natura waarschijnlijk nog minder uren zorg krijgen dan nu met pgb. Een stukje inkomen voor de zorg die door mij zelf werd gegeven valt weg. dit maakt dat er sprake is van vermindering van inkomen door weggevallen pgb inkomsten van mij als partner, betalen van de eigen bijdrage voor naturazorg omdat mijn partner vanwege de beperking al op bijstandsniveau zit en daarbovenop structureel alle zorg leveren die qua uren steeds minder wordt.

Mijn man heeft als ik wegval een 24 uurs voorziening nodig volgens onderzoek van een psychiater, maar qua toegekende zorguren is daar niets van te merken. Iedereen moet zelfstandig zijn in dit land maar als je een beperking hebt zoals mijn man duwt de regering de zorg in geld en tijd door de strot van de vrouw die tracht zelfstandig en onafhankelijk te zijn. HOEZO STAPELING?

De plannen van het kabinet met het persoonsgebonden budget zijn onhaalbaar. Dat blijkt uit berekeningen van het Centraal Planbureau. Het alternatief kan uiteindelijk bijna even duur uitvallen, omdat het kabinet heeft gegarandeerd dat iedereen die zorg nodig heeft, die zorg ook zal krijgen.

Website: http://www.clientenbelangutrecht.nl/index.php?p=19&iid=4889

Gemeente: Haarlem

Afbeeldingen bij dit item:

Met een PGB hebben veel chronisch zieken en gehandicapten zorg ingekocht, die precies bij hen past en bovendien goedkoper is dan de zorg via thuiszorgorganisaties (ZIN=Zorg In Natura). Als de plannen van de regering onverkort doorgaan, gaan deze mensen hun maatwerkzorg verliezen en zijn ze aangewezen op ZIN. De Staatssecretaris heeft de illusie dat ze de ZIN zodanig kan aanpassen, dat die ook maatwerk kan leveren zoals nu met het PGB. Ook heeft ze toegezegd dat ze met de Zorgkantoren de zorgverleners wil contracteren, die nu met PGB goed, goedkoper en flexibel maatwerk leveren aan langdurig zieken.

Er zijn echter ook veel mantelzorgers, die aan hun langdurig zieke naaste, maatwerk leveren door naast de mantelzorg ook nog de geïndiceerde zorg te verlenen. Dat betreft vaak ”professionele” verpleegkundige zorg en persoonlijke verzorging e.d. Sommigen worden daarvoor betaald uit het PGB van hun naaste. Ook mantelzorgers met een baan naast de zorg thuis, besluiten vaak minder te gaan werken of zelfs te stoppen om beter thuis de mantelzorg te kunnen verlenen. Om de terugval in inkomen te compenseren, kiezen ze er dan voor om betaald te worden uit het PGB.
Ik denk dan: Mantelzorgers, die geïndiceerde zorg verlenen, zouden eigenlijk ook gecontracteerd moeten kunnen worden!

Mijn idee is om creatief de contracteringscriteria van Zorgkantoren toe te passen Met de bedoeling dat mantelzorgers, die nu geheel of gedeeltelijk betaald worden uit een PGB en de mantelzorgers die m.i.v. 1 januari 2012 betaald zouden kunnen worden uit een PGB, te verenigen in een georganiseerd verband, dat gecontracteerd kan worden door Zorgkantoren. Vergelijkbaar met verpleegkundigen en ziekenverzorgenden, die aangesloten zijn bij een gecontracteerde thuiszorgorganisatie.
Veel mantelzorgers verrichten geïndiceerde zorg, zowel verpleegkundige zorg als persoonlijke verzorging e.d. Voor deze werkzaamheden zijn mantelzorgers in feite net zo goed zorgaanbieders als medewerkers van een thuiszorgarganisatie en Zorg-ZZPers.
Van de groep mantelzorgers, die die zorg verlenen, wordt een deel voor deze werkzaamheden betaald uit een PGB. Als de plannen van dit Kabinet doorgaan zouden mantelzorgers niet meer betaald mogen worden uit een PGB. In veel gezinnen gaat dat, niet alleen financieel, tot grote problemen leiden.

Ik had gelezen dat Zorg-ZZPers al aan het zoeken zijn naar constructies om straks gecontracteerd te kunnen worden door Zorgkantoren.
Waarom zouden wij onze creativiteit ook niet toepassen op dergelijke constructies voor mantelzorgers?
Wie wil meedenken?
Wie is er op de hoogte van de contracteringscriteria en criteria zorginkoopbeleid bij Zorgkantoren?

Arjen Kuiper
Groep Mantelzorg

Ja, ik ben boos! Om hoe het kabinet de afgelopen weken bij de presentatie van de bezuinigingen in de zorg gebruik maakte van hele nare manieren van ‘framing’ (mentale constructies die bepalen hoe we de wereld zien). Mooi beschreven door onder andere Pieter Hilhorst vorige week in de Volkskrant. Framing is in de handen van dit kabinet een gevaarlijk speeltje dat wordt ingezet om compassieloos de wortels van onze beschaving aan te tasten: solidariteit met de zwakken in onze samenleving.

De frames die dit kabinet gebruikt voor de ondoordachte bezuinigingen in de zorg appelleren aan het onderbuikgevoel in de samenleving: ‘beetje op onze kosten ziek zitten zijn’. Vorig jaar noemde de premier het PGB nog ‘een vorm van beschaving waar we niet aan mogen komen’, Nu worden gretig voorbeelden van misbruik van PGB’s aangehaald om aan te tonen dat het bij PGB-houders aleen maar gaat om uitvreters. Het adagium bij eerdere bezuinigingen, ‘eigen verantwoordelijkheid en zelfmanagement’ wordt maar even in de koelkast gezet, want komt nu even niet van pas. Vorig jaar noemde de RVZ en de minister zelf de PGO-beweging belangrijk als derde partij voor de kwaliteitsbewaking in de zorg. Nu zijn het ‘theekransjes’ en mogen ze zo zwaar gekort worden dat velen van hen het niet zullen overleven.

Gezonde en zieke mensen worden zo tegen elkaar uitgespeeld. Want het alternatief, hogere zorgpremies of, nog beter, hogere inkomensafhankelijke bijdragen, dat willen we natuurlijk niet. Dat kost stemmen. Maar dan hebben we het wel over NU NOG gezonde mensen. Want iedereen kan morgen chronisch ziek worden. Of een zwaar gehandicapt kind krijgen waarvoor gespecialiseerde zorg niet binnen de AWBZ te vinden is. Je moet het blijkbaar eerst zelf meemaken voordat je snapt hoe je wereld er dan uitziet, vooral financieel.

Wederom wordt er met de kaasschaaf bezuinigd in plaats van naar het systeem te kijken. De gekozen bezuinigingsposten zullen straks onvermijdelijk leiden tot hogere zorgkosten. En tot marginalisering van groepen patiënten die dat niet verdienen. Het grote goed in Nederland is altijd onze solidariteit met de zwakken in de samenleving geweest. Daar is ons zorgstelsel altijd op gebaseerd geweest. Maar nu laat de VVD mensen liever doorroken omdat ze ons dan straks minder geld kosten.

Ik vind het schokkend en verdrietig om te zien hoe de rechts-ideologische verhuftering in de politiek leidt tot VVD: ‘ieder voor zich’, CDA: ‘en God voor ons allen’, PVV: ‘behalve natuurlijk de Moslims’ (geen bijsluiters meer in Turks en Marokkaans, dus meer medicatieongelukken en bijkomende kosten, lekker slim nagedacht). Volgens mij is het enige juiste politieke frame voor de zorg: solidariteit. En niet zoals nu de zwakken de rekening laten betalen voor een veel te ingewikkeld en onbeheersbaar geworden zorgsysteem. Wanneer gaan we nou eindelijk eens met zijn allen bekijken hoe we het zorgsysteem en de bekostiging ervan transparanter en daarmee beter beheersbaar en goedkoper kunnen maken?

© 2011 Harriët Messing
http://harrietmessing.wordpress.com/

Harriët Messing over zichzelf:
Ik ben een enthousiaste, voortvarende en professionele communicatieadviseur en tekstschrijver met een brede ervaring in verschillende branches en landen. Mijn insteek bij alles wat ik doe, is de behoeften van de gesprekspartner (doelgroep) leren kennen, dialoog, luisteren, verbinden, waarde toevoegen, win-win creëren en bovenal kennis en informatie delen. Dat laatste doe ik onder andere met het blog op mijn website.Ik volg met veel interesse en gedrevenheid de omslag naar klantgericht denken in de zorgsector. Iedereen in de zorg is daar op zijn eigen manier en vanuit zijn eigen achtergrond mee bezig. Dit levert boeiende innovaties op, onder andere op het gebied van Zorg 2.0. Want bij patiëntgerichtheid gaat het om meer dan het benoemen van klantgroepen en het optimaliseren van processen. Het gaat vooral ook om de houding van de zorgverlener (compassie), plus de dialoog en samenwerking met de ‘zorgklant’ in het hele proces. Van het eerste contact tot en met de nazorg. En van inrichting van het zorgtraject tot en met evaluatie. In Zorgelijkjes schrijf ik vanuit persoonlijk perspectief over wat me opvalt, bevalt en tegenvalt aan omslag naar de markt in de zorgsector. De focus is echter altijd: waar lukt het wel om samen en in dialoog met de klant de zorg te verbeteren.

Afbeeldingen bij dit item: