2. Schrijf je eigen verhaal bij de foto’s
Ook bij katten zit er een steekje los.
Kun jij vertellen hoe deze katten het spel spelen?
Wil je de hele serie kattenfoto’s zien? ga dan naar www.eigenwijsspel.nl

Kijk voor meer informatie en de actieformulieren op www.eigenwijsspel.nl
Reageer voor 14 december en op 16 december wordt de winnaar bekend gemaakt.

Wij zijn erg benieuwd naar alle reacties.
Veel plezier met de prijsvragen.

Website: http://www.eigenwijsspel.nl

Afbeeldingen bij dit item:

Mijn boek ‘VOLG DE BLAUWE LIJN, voetstappen van de liefde’ schreef ik met de ambitie dat Nederland bijna vervlogen waarden en normen weer afstoft: solidariteit, medemenselijkheid, tolerantie en compassie. De sociale psychiatrie kent vele voorvechters. Eén daarvan was Pieter Baan. Zijn motto was; ”Geef ons de kracht te aanvaarden wat niet veranderd kan worden, geef ons de moed te veranderen wat niet aanvaard kan worden en geef ons bovenal de wijsheid om tussen beide het onderscheid te maken.’
Ik ga voor die rol van lefgozer. Moed heb ik genoeg!

Op de site van TenPages staan de eerste tien bladzijden van mijn boek. Tot nu toe zijn deze bladzijden 2.223 x bekeken. Mijn boek telt nu 74 aandeelhouders en heeft 358 aandelen verkocht. Het doel is uiterlijk 30-01-2012 te eindigen met minimaal 100 aandeelhouders en totaal 2.000 verkochte aandelen. Dan wordt mijn boek via tenPages gegarandeerd uitgegeven.
Ik heb een missie met dit boek.
Ik ben moeder van een inmiddels 26-jarige dochter, lijdend aan schizofrenie, psychoses en daarnaast heeft ze ADD. Mijn andere dochter (24 jr) heeft de persoonlijkheidsstoornis NAO en ADHD.

Sinds 2 jaar zit ik in de redactie van Ypsilon, de vereniging van familieleden en/of betrokkenen met iemand lijdend aan schizofrenie en/of psychoses.

Ik wil ouders met dit boek steunen zodat ze zich niet zo verrekte eenzaam voelen en met de vinger nagewezen dat het wel aan de opvoeding zal liggen. Daarnaast is er die ambitie over waarden en normen.
Als het aan mij ligt, zit ik eerdaags bij De Wereld Draait Door.
Ik hoop dat de aandelen bij TenPages gaan wegvliegen (1 aandeel kost 5 euro) en ik snel mijn doel weet te bereiken.

Zondag ga ik flyers uitdelen en hoop ik vele mensen achter me te krijgen.
alles is te vinden op mijn website www.geertjepaaij.weebly.com Daar is ook een boektrailer te zien. Een filmpje van één minuut met indringende fragmenten uit mijn boek.

Website: http://www.geertjepaaij.weebly.com

Afbeeldingen bij dit item:

Voor het antistigma onderzoek wordt het publiek gevraagd om twee keer een korte enquête in te vullen, vóór de voorstelling en na de nabespreking. Het invullen van de lijst is anoniem, vrijwillig en het kost slechts een paar minuten! Iedereen die de vragenlijst heeft ingevuld maakt kans op het spel ‘een steekje los?’, een educatief gezelschapsspel over psychische gezondheid en de kwaliteit van leven, ter waarde van € 39,95

Wil je ook meedoen met dit onderzoek, dan ben je van harte welkom!
Zondag 30 oktober 2011:
14.00 uur: zaal open
14.30 – 16.00 uur: voorstelling
16.20 – 17.00 uur: nabespreking met publiek
Podium en filmtheater Gigant, Nieuwstraat 337 Apeldoorn

We hebben nu een speciale last-minute actie:
- 2e kaartje gratis
- gratis kaartje voor studenten
Voor reservering en meer informatie over deze actie: www.defirmazorgbehang.nl
Voor vragen en informatie over het antistigma onderzoek: mariska_hendriks@hotmail.com

Laat je kisten! wordt gespeeld door De Firma Zorgbehang, een creatieve theatergroep die haar theatertalent en ggz-ervaringsdeskundigheid met passie en humor inzet om haar publiek een andere kijk op de GGZ en het leven te geven.

Website: http://www.defirmazorgbehang.nl

Afbeeldingen bij dit item:

Uit het leven stappen is nog niet zo eenvoudig. Net zo min als de stap terug in het leven zetten. Die kan ooit nog wel eens groter zijn, laten de spelers van De Firma Zorgbehang uit eigen ervaring zien, tijdens de voorstelling Laat je kisten! op zondag 30 oktober in Theater Gigant te Apeldoorn. ‘Een doodgewone voorstelling’, luidt de ondertitel, maar dat is allerminst het geval, zullen de toeschouwers merken.
Deze voorstelling is een initiatief van GGNet Preventie en Riwis Zorg en Welzijn.

Speciale Deeljezorg Actie:
Via dit actieformulier krijg je het tweede kaartje gratis http://bit.ly/oFAgmT

Suïcide een plaats geven
GGNet en Riwis Zorg en Welzijn willen met deze theatervoorstelling zelfdoding meer bespreekbaar maken. Om die reden is er aansluitend op de voorstelling een nabespreking. Rond het thema suïcide organiseert GGNet samen met Dimence ieder jaar een gespreksgroep. Mensen met vergelijkbare ervaringen rond het thema ontmoeten elkaar daar en delen gedachten, gevoelens en twijfels om suïcide een plaats te geven.

Een andere kijk op de GGZ en het leven
De theaterproductie Laat je kisten!: een tragikomische voorstelling over dood en zelfdoding is vanuit de spelers en regisseurs ontwikkeld en gebaseerd op eigen ervaringen. De Firma Zorgbehang is een creatieve theatergroep die haar theatertalent en ggz-ervaringsdeskundigheid met passie en humor inzet om haar publiek een andere kijk op de GGZ en het leven te geven. Sprankelend, laagdrempelig, confronterend, ontroerend, hilarisch in combinatie met een gezonde dosis zelfspot. De theatergroep is een initiatief van Zorgbelang Gelderland.

Taboedoorbrekend, verrassend, prachtig spel, luchtig, met diepgang en humor!
Dit zijn enkele uitspraken van de vele lovende reacties van het publiek (april 2011).
• ‘Fantastische manier om zo’n beladen onderwerp op een luchtige manier te benaderen’
• ‘De geweldige monologen, prachtig spel, de humor en het thema’
• Wat een enthousiaste spelers. Als ik hoor dat ze het spelen met ervaring… petje af!
• ‘Taboedoorbrekend en fantastische nabespreking’
• ‘De voorstelling maakt dit zware, beladen onderwerp juist bespreekbaar’

Meer reacties, foto’s én de filmpjes van de making of zijn te bekijken op www.defirmazorgbehang.nl

Website: http://defirmazorgbehang.nl

In de ochtend zal preventiewerker en lotgenoot Sandra van Gameren licht werpen op de vorming van onze identiteit. Ze gaat in op de vraag: wat neem je mee uit je jeugd met een psychisch zieke ouder? Sandra van Gameren is auteur van het boek Leven met een psychisch zieke ouder.

’s Middags kunnen deelnemers in een gespreksgroep of workshop verder ingaan op het thema.
De workshops: Gespreksgroep, Familieopstellingen, Terugvinden van je eigen autoriteit, Intuïtief tekenen,  Vechtkunst, Djembé spelen.

Kosten: 7 euro voor donateurs, 12 euro voor niet-donateurs
Informatie en aanmelden: www.labyrint-in-perspectief.nl

Zorgaanbieder: - maak uw keuze -

Gemeente: Amsterdam

Website: http://www.labyrint-in-perspectief.nl

Vrijdag 23 september 2011: 20.00 uur De Balie Amsterdam

In een avondvullend programma wordt samen met de zaal, experts, nabestaanden en ervaringsdeskundigen gesproken over zelfmoord. Middels dit programma en deze specifieke opzet probeert De Balie een lans te breken voor deze complexe thematiek. Op genuanceerde wijze, met respect voor betrokkenen en het onderwerp, wil De Balie in alle rust spreken over zelfmoord.

Met o.a.:
Xandra Brood (levensgezel van Herman Brood),
Ton Vink (filosoof en hulpverlener bij stichting De Einder),
De Firma Zorgbehang (GGZ-theatercollectief),
Luc van Ommen (113online.nl),
Kees Santbergen (auteur van het boek ‘Weg was ze’),
Margriet Bordes (auteur van het boek ‘Sprookjes van een zachte dood’, pleit voor vergaande mogelijkheden tot zelfbeschikking),
Jan Swinkels (hoogleraar psychiatrie AMC en auteur van het boek ‘Een tweede leven’) en
Bregje van Spijker (onderzoeker VU).

Daarnaast biedt De Balie mensen ook expliciet de ruimte hun verhaal te vertellen. Dit kan op de avond zelf, of je kunt contact opnemen met programmamaker david.glas@debalie.nl
Tickets zijn te bestellen via www.debalie.nl.

Kun je niet aanwezig zijn, is deze avond ook live te volgen via www.debalie.nl
De herhaling is te zien tot 25 september 2011 via www.debalie.nl

Info over De Balie
In De Balie mixen we op een creatieve en eigenzinnige wijze maatschappelijke en culturele invalshoeken waarbij we onverwachtse uitkomsten omarmen. Dit doen wij door middel van live magazines, talkshows, simulatiespelen, festivals en levendige discussies, filmvertoningen en theatervoorstellingen.
Adres: Kleine Gartmanplantsoen 10, 1017 RR Amsterdam
Meer info: www.debalie.nl

Website: http://www.defirmazorgbehang.nl

Afbeeldingen bij dit item:

Gemeente: Heerlen

Website: http://wiell.nl

Op 8 juni 2011 organiseert CliëntenBelang Utrecht samen met Agis een cliëntenpanel over ‘informatiebehoefte over de GGz’. Centrale vraag van het gesprek is welke informatie jij als cliënt nodig hebt over de geestelijke gezondheidszorg (GGz) en/of verslavingszorg in de stad Utrecht. Maar ook op welke manier en op welk moment. Wij willen jou van harte uitnodigen voor dit panel!

Hoe kun je 8 jaar (en dan nog maar) met 1 kind in verschillende

behandel- en woongroepen met -tig verschillende (bege)leiding

van verschillende instellingen en -tig verschillende scholen,

klassen, leerkrachten, klasseassistenten, stagaires etc. etc.

etc. etc. etc. etc. etc. etc. etc. etc. etc.

waarin een en al ellende is voorgevallen omschrijven in

1 mailtje.

Op de scholen voor speciaal onderwijs is het van het

zelfde laken een pak.

Als je kind uit huis moet gaan wonen, tel je als ouders

werkelijk niet meer mee.

Alles gebruikt men om je buiten te sluiten; om maar niet met jou

als ouders van doen te hebben.

We zijn alleen maar lastig want we staan tussen hun en het kind dat

zij willen hebben/zich willen toe-eigenen.

Men spreekt over: “Je moet je kind loslaten” en “Je komt in

een rouwproces terecht waar je echt de tijd voor moet nemen” blablabla.

Snappen ze dan niet dat het juist anders moet; dat er met ouders moet worden

samengewerkt ten behoeve van het welzijn en welvaren van het kind;

het kind dat uit zijn vertrouwde en veilige omgeving wordt gerukt,

weg van zijn mama en papa.

Alles moet missen wat normaliter een thuiswonend kind krijgt.

Dat het kind dat moet missen wat het meest belangrijkste en waardevolste is:

LIEFDE!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Echte zorg, aandacht, geduld, genegenheid en RESPECT!!!!!!!!!!!!

Ons kind is nu thuis en is er slechter als nooit te voren aan toe.

Hij en wij zitten met de ellende.

Hij is van een kind met autisme voor derden een kind met gedragsproblematiek

geworden terwijl 80% misschien wel 90% van deze problematiek juist

is veroorzaakt door de (medewerkers van) de zorginstellingen.

Als ouders sta je machteloos.

Wat je ook doet of probeert te doen.

Een klacht indienen heeft geen enkele zin.

We zijn er, zeker op dit moment, mee gestopt want

we hebben er geen energie, tijd, ruimte c.q. geld voor.

Ook missen we de deskundigheid waar je tegenover komt.

Klachtencommissies zijn ook nooit onafhankelijk en

kunnen dat eigenlijk ook niet zijn want het zijn

vaak allemaal mensen uit de zorg oid en die hebben

elkaar toch altijd wel weer een keer nodig.

Als het erop aankomt, stelt ons woord als ouders

geen fluit voor.

Dan is het woord van de ander/derden/de zgn. deskundigen

doorslaggevend ook al “kent” men ons al -tig jaar als

goede en verantwoorde ouders en zo’n groeps(bege)leiding

c.q. medewerker van een instelling niet/nauwelijks c.q.

spreekt men deze 1 keer voor hooguit 5 tot 15 minuten

aan de telefoon.

Voor de tweede keer hebben wij een ongegronde melding

bij het AMK aan onze broek terwijl wij deze eigenlijk

zouden moeten doen over al die onverlaten die zich

groeps(bege)leiding c.q. (medewerker van een) zorginstelling

noemen.

Oorzaken o.a.:

Geen gemotiveerde (bege)leiders;

Juist zeer ongemotiveerde (bege)leiders;

Veel misstanden;

Veel gelieg en bedrieg;

Veel misbruik maken van stoornis;

Veel misbruik maken van handicap;

Veel misbruik maken van verstandelijke beperking;

Niet luisteren;

Niet horen wat ouders zeggen;

Niet horen wat kind zegt;

Niet willen luisteren;

Niet willen horen;

Niet kunnen opvoeden;

Maar zeggen en doen wat men wil;

Geen rekening houden met stoornis;

Geen rekening houden met handicap;

Geen rekening houden met verstandelijke beperking;

Niet doen wat ze zeggen;

Niet zeggen wat ze doen;

Star;

Geen kennis hebben van;

Kennis niet in praktijk willen c.q. kunnen gebruiken;

Ongeïnteresseerd;

Geen gevoel hebben;

Niet kunnen mee- c.q. invoelen;

Geen begeleiding;

Geen ondersteuning;

Geen hulp;

Geen individuele zorg;

Geen respect voor het kind;

Geen respect voor de ouders;

Geen respect voor de spullen van een ander;

Geen respect voor geld van een ander;

Geen respect voor gemeenschapsgelden;

En zo kunnen we nog wel even doorgaan.

Ons kind is er zeer slecht aan toe en ons wordt door de deskundigen

verweten dat wij hem naar huis hebben gehaald.

Hij is zijn vertrouwen en gevoel van veiligheid helemaal kwijt.

Zijn vertrouwen in ons is erg geschaad want wij zijn degenen

die hen in al die instellingen hebben gestopt en laten wonen!

Wij zijn er slecht aan toe want het hoofddoel van zijn uit huis

(moeten laten gaan) wonen “rust creëren in de thuissituatie” (we

hebben nog 2 oudere kinderen) is sowieso al nooit gehaald.

Over de andere doelen hoeven we het dan al niet meer te hebben.

Onze andere twee kinderen zijn er slecht aan toe; zij moeten

ook al zo lang zoveel missen want ook zij zijn met het uit

huis gaan wonen van hun broertje niet veel opgeschoten.

Ze hebben papa en mama alleen maar zorgelijker etc. zien worden.

Ook ons vertrouwen is helemaal weg; ook ons gevoel van

veiligheid is nihil.

Uiteindelijk zijn we vorige week naar een advocaat gestapt maar

we kunnen helemaal niets; niet tegen die (medewerkers van de)

zorginstellingen, niet tegen degenen die de meldingen over ons hebben

gemaakt bij het AMK en niets tegen de door ons voelbare druk, stress en

spanning

door die meldingen bij het AMK.

HELEMAAL NIETS en zeker niet slapen.

En zo zijn we in een vicieuze cirkel terecht gekomen; een

negatieve spiraal naar beneden waar het zeer moeilijk uitkomen is.

We leven in constante angst dat ons kind uit huis zal worden gehaald

met alle gevolgen van dien.

Door die angst en de rest kunnen we niet optimaal functioneren;

we zijn bezig met overleven.

En daardoor wordt die angst nog groter want stel dat we straks

nog minder gaan functioneren dan kan dat als argument worden

gebruikt om alsnog ons kind uit huis te halen (ook al zijn we

op zoveel fronten bezig om hulp en begeleiding te zoeken c.q.

in te kopen en binnen te halen).

“Men” zegt dat we ons daar niet zoveel zorgen over moeten maken

maar met alles wat er al gebeurd is; hoe kunnen we ons GEEN

zorgen maken?

En dit is dan (de) zorg!

Zoals “Loesje zegt: Zorgen moeten je doen, niet maken”.

We zetten onze naam etc. hieronder want we willen deze melding

zeker niet anoniem maken maar voor contact opnemen is

het nodig dat U weet dat wij niet zomaar kunnen bellen.

Onze zoon is namelijk thuis van school; wij moeten een

(andere) school voor hem zoeken.

Dat is, gezien zijn huidige conditie, erg moeilijk.

Ook hierbij voelen we druk, spanning en stress want iedereen

loopt er achteraan te jagen dat ons kind naar school moet

want hij is leerplichtig.

Ja, dat weten we en wij willen hem ook naar school maar niet nog een

herhaling van de vorige ke(e)r(en).

De laatste school heeft namelijk de tweede melding over ons bij het

AMK gedaan.

De school waarvan 1 leerkracht o.a. ons kind heeft (terug)geslagen.

Deze mail schrijven we midden in de nacht wegens door zorgen

niet kunnen slapen.

Het is nu dinsdagochtend 21-09-2010; 04.35 uur en we gaan nog

even terug naar bed.

Hopelijk lukt het slapen nu.

Einde citaat e-mail.

Sinds deze e-mail is er zoveel meer gebeurd. Na de tweede melding is er een melding gemaakt door het AMK bij de Raad voor de Kinderbescherming waarna in december onze zoon gedwongen uit huis is geplaatst en onder toezicht is gesteld door de Kinderrechter. Niemand wil ons geloven maar alle meldingen hebben wij met (soms bewijsbare) feiten kunnen weerleggen; de meldingen zijn ongegrond en onterecht!

Zie bijgaande documenten waarin ik de namen van derden uit veiligheidsoverwegingen c.q. privéredenen heb weg gelaten. Wij kunnen niet nog meer tegenslag gebruiken.

Ik hoop dat ik hier open, eerlijk en oprecht mijn verhaal kan doen, zonder verdere nadelige gevolgen voor mijzelf, mijn man, onze zoon, onze andere kinderen en ons als gezin want, ook al is mijn vertrouwen weg, wie kan er zonder vertrouwen (in)? Mijn gevoel van veiligheid is compleet verdwenen, wat ook duidelijk naar voren komt in de ingevoegde documenten.

Lees, bekijk en hoor mijn/ons verhaal en help mij te geloven dat ik nog wel iemand kan vertrouwen. Schaad mijn vertrouwen s.v.p./a.u.b. niet!

Dit is het voor nu; ik ben al 2 uur bezig met mijn verhaal neer te schrijven en klaar te stomen om op de site te zetten (de eerste keer ging e.e.a. mis, was ik alles weer kwijt en moest ik opnieuw beginnen).

Sunshine. 

p.s.: Naast het zoeken en proberen te vinden van de juiste zorg en hulp hebben we al zoveel verschillende dingen ondernomen om verandering in onze situatie te brengen; noem het op en wij hebben het vast al geprobeerd, gedaan etc. (positief) Resultaat: niets! (zoals U kunt lezen juist het tegenovergestelde waarvan men nu ook beweert dat dit door onszelf komt). 

Omschrijving filmpje: Geüpload door NoodkreetAutismeZorg op 12 apr 2011

Persoonlijk ingesproken zoektocht naar en noodkreet om het verkrijgen van de juiste noodzakelijke benodigde liefdevolle, rustige, geduldige benadering en behandeling, individuele en persoonlijke begeleiding, hulp, ondersteuning, herinnering, herhaling en zorg binnen de zorg- en hulpverlening, instellingen en het (speciaal) onderwijs van ouders voor hun kinderen en hun constante gevecht en voortdurende strijd hiervoor, met alle voor hen zeer nare gevolgen vandien zoals ongegrond verklaren van klachten, niet in het gelijk gesteld worden, AMK meldingen, melding bij Raad voor de Kinderbescherming, beschuldigd worden van het plegen van psychisch geweld bij hun kinderen, verdacht worden van PCF, OTS en gedwongen uit huis plaatsing etc. als ook die op fysiek, mentaal en emotioneel gebied voor (ieder lid van) hun gezin (individueel).

Bestand(en)

• document voor deeljezorg.nl, 1.doc
• document voor deeljezorg.nl, 2.doc