Ervaringen

Wij zijn allemaal erg geschrokken van de schietpartij inAlphen a/d Rijn door een ‘verwarde jonge man’  en de moorden op een politieagent en de vriendin van de schutter in Baflo, door een uitgeprocedeerde asielzoeker.

Er is een hele discussie ontstaan op allerlei niveaus hoe dit in de toekomst te voorkomen of sneller te signaleren. Een politica die sprak in het programma PowNews opperde het idee een meldpunt te openen waar burgers eventuele ‘tijdbommen’ kunnen aanmelden.

Geweldig idee!! Maar nu de praktijk. Persoonlijk ken ik zo een wandelende tijdbom. Het is min of meer afwachten, niet of maar wanneer en hoe die tot een uitbarsting kom.

Heb een onderhoud gehad met de wijkagent over deze persoon. De politie had hem min of meer al in het vizier, maar konden verder niets uitrichten. Hij heeft in de tussentijd een tijdje vastgezeten, wat er op duidt dat hij erg aan het afzakken is als het gaat om een leven op te bouwen (hij heeft net 10 jaar t.b.s. achter de rug) De hulpverlenende instanties kunnen al helemáál niets want er ligt geen hulpvraag en deze man wil niets meer te maken hebben met wat voor een soort hulpverlening dan ook. (Wat overigens zeer begrijpelijk is met zijn ervaringen.) Dus: afwachten maar. Deze man is en heeft hopeloos verloren zoals het er nu uit ziet. Vraag is, komt hij daaruit zonder hulp en basis en zo niet, zal hij iemand mee trekken in zijn lot?

In deze casus werkt zo’n meldpunt dus absoluut niet, maar wat dan wel? Misschien bij de oorsprong beginnen; mensen niet laten verzuipen omdat ze in de  marge leven? Er hoeven geen zinloze meldpunten te komen er is een mentaliteitsverandering nodig, zodat we allemaal weer mee tellen.