Maak van de crisis een kans
Draag bij aan betere en betaalbaardere zorg en welzijnsvoorzieningen
Dat er bezuinigd gaat worden, ook op zorg en welzijn, lijkt onafwendbaar. De vraag wat dan goedkoper kan en moet, willen we echter niet overlaten aan departementale werkgroepen en politici alleen. Niet lijdzaam afwachten wat ons overkomt, maar actief meedenken, oplossingen aandragen en grenzen aangeven. De crisis geeft immers ook mogelijkheden om vastgeroeste gewoonten te wijzigen en onwrikbare principes aan de orde te stellen. deeljezorg.nl, het sociale netwerk voor iedereen zich bij zorg en welzijn betrokken voelt, nodigt daarom iedereen uit om een bijdrage te leveren en met elkaar in discussie te gaan.
Op http://vancrisisnaarkans.deeljezorg.nl kan onder de noemer ‘Van Crisis naar Kans’ iedereen die belang heeft bij goede zorg en welzijnsvoorzieningen de komende maanden zijn of haar ideeën, wensen, tips of opvattingen kwijt, of meediscussiëren over die van anderen. Chronisch zieken, mensen met een beperking, ouderen, jongeren in de jeugdzorg en hun ouders, GGz-cliënten, enz. Maar ook mensen die met de handen aan het bed staan, huisartsen, fysiotherapeuten, wijkverpleegkundigen, enz. Kortom iedereen die weet wat de mogelijke consequenties zijn van voorgenomen beleid en ideeën heeft over hoe het beter én goedkoper kan.
Aan de slag met de ideeën
Op de speciale Van Crisis naar Kans site, onderdeel van het sociale netwerk deeljezorg.nl, is het de komende maanden mogelijk om op verschillende manieren een bijdrage te leveren. Bezoekers kunnen zelf hun ideeën plaatsen, reageren op die van anderen, meediscussiëren aan de hand van prikkelende stellingen, of hun mening geven via korte polls. De aangedragen ideeën zullen aan de kabinetsformateur worden overgedragen als een bijdrage om de ongetwijfeld lange en ingewikkelde formatiebesprekingen te versoepelen. Daarnaast zullen de resultaten door de 13 Zorgbelangorganisaties worden ingezet in hun overleg met de lokale en gemeentelijke politiek, zorgaanbieders en -verzekeraars.
Hoe dan?
Wacht niet af, maar begin gewoon. Loop je al langer rond met een idee? Plaats een bijdrage of reageer op die van anderen. Bijvoorbeeld over de voor en nadelen van kleinschaligere zorg; kan het PGB voor meer zaken ingezet worden of juist niet? Hoe kan de ziekenhuiszorg meer rond de patiënt en minder rond de arts georganiseerd worden? Is onafhankelijke indicatiestelling noodzakelijk of juist een probleem? Wat te doen met de kelders vol rollators, scootmobielen? Enz., enz.
Goedkoper, beter en plezieriger
deeljezorg.nl is een plek waar we met elkaar in gesprek komen, mogelijkheden en alternatieven bespreken, van elkaars kennis en ideeën leren. Gezamenlijk kunnen we de politiek helpen om tot verantwoorde keuzes te komen en oplossingen aan te reiken die niet alleen goedkoper zijn, maar ook tot betere en plezierige zorg en welzijnsvoorzieningen leiden, zonder dat mensen buiten de boot vallen.
Ik lees nog geen echte reacties op de vraag van de community manager. Daarom probeer ik een voorzet te maken met een idee voor bezuinigingen op een manier die niemand tekort doet.
Er wordt heel veel geld uitgegeven aan heel duur incontinentie materiaal, door de apotheker op recept verstrekt. Dit wordt rechtstreeks door de zorgverzekeraar betaald. De supermarkten concurreren met grote aanbiedingen voor babyluiers. Mijn idee: geef iedereen met een indicatie voor incontinentiemateriaal een PGB en laat hem/haar de spullen zelf inkopen waar men wil. Je zult eens zien hoe vlug ook deze prijzen naar beneden gaan!
05/21/2009
Ik vind; dat de overheid de Emotionele zorg Vergeet.
De Bezuinigingen op de thuiszorg en de druk op de mantelzorg gaan ten koste van de intimiteit en geborgenheid tussen patiënt en verzorgende. Is er nog sprake van een zorgzame samenleving?
De overheid legt sterke accenten op eigen verantwoordelijkheid en een zorgzame samenleving. Op de thuiszorg wordt bezuinigd en de familie ofwel de mantelzorger moet het werk doen. Maar er wordt volgens mij te weinig stil gestaan bij de vraag wat zorg eigenlijk inhoudt. Dat de verzorger ook warmte geborgenheid en liefdevolle aandacht moet leveren en dat dit veel tijd en aandacht kost lijkt in mijn ogen te worden vergeten. De bezuinigingen zetten daarmee intieme menselijke relatie`s onder grote druk. ( zie ook mijn item vriendelijke deskundige of deskundige vriend ) Bij zorg denken velen vooral aan huishoudelijke taken: boodschappen doen, eten koken, de wc schoonmaken, en ook verschonen en wassen. En dan spreken we volgens mij nog niet over vragen als: Kun je midden in de nacht even komen helpen, kunnen we even de dokter bellen. Maar er is nog veel meer. Vragen die meer in de emotionele sfeer liggen zoals: Zou er een bloemetje kunnen komen, kunnen we misschien een klein auto tochtje maken. Het zijn van die tussendoor vragen, als er geen thuiszorg is. Ik schrijf vanuit twee invals hoeken nl. als proffessioneel verzorger cq. begeleider, en als patiënt immers ik ben ernstig ziek. Deze ervaringen lopen dan ook voortdurend door elkaar. Ik spreek dus uit eigen ervaring maar met name die van patiënt. Wat geheel wordt vergeten in beschouwingen over zorg zijn vragen als; Kun je even bij me komen zitten en een gesprekje voeren, over het verdriet wat ik heb of over de pijn en angst of….over de kinderen, bijvoorbeeld over een huwelijk dat niet goed loopt. Dat zijn die dingen, waarover wij uitsluitend spreken met intieme relatie`s zoals een partner maar niet met iemand van de thuiszorg of een kennis. En dan spreek ik nog niet eens van de enorme behoefte die mensen hebben aan doodgewone gezelligheid. Op basis van eigen ervaring stel ik tevens vast dat zorg ook een hoop energie kost veel in spannend tijd en vooral aandacht. Maar echte aandacht is moeilijk en dat geldt zeker voor de aandacht voor het psygisch welzijn van een zieke. Bij de vragen in de intieme sfeer is sprake van sociaal-emotionele zorg, in tegenstelling tot instrumentele zorg waarmee vooral het huis schoonhouden, de voeding, de verpleging en de ziekenverzorging wordt bedoeld. Eeuwen lang zijn beide typen zorg geleverd door familieleden ofwel kleine groepen. Dit is sterk afgenomen, immers er zijn per gezin minder kinderen en minder groepen alswel meer scheidingen. Meer vrouwen werken tegenwoordig en er zijn veel mensen die verder weg wonen. De zorg is geleidelijk over genomen door kerken en kruisverenigingen. Deze leveren persoonlijke zorg en huishoudelijke zorg maar geen intimiteit, geen vertrouwelijkheid, en geborgenheid. dat betekent dus dat de sociaal-emotionele zorg voor de geborgenheid vrijwel geheel wordt gedragen door partners en familie. Wat kan het toch wonderlijk verlopen met deze zorg. Mijn verzorging verloopt zeer naar mijn wens, maar ik stel vast dat mijn partner dus Ria en de kinderen veel aan huishoudelijk werk en verzorging moeten leveren. De sociaal-emotionele zorg komt door tijdsgebrek en vermoeidheid in gedrang. Er is te weinig tijd voor troost, voor liefkozing voor een luisterend oor en voor aandacht. Zeker als de partner het inkomen moet verdienen. Alle tijd gaat op aan werken eten koken de was doen kinderen begeleiden, boodschappen doen.etc. Bij de overheidsmaatregelen die de laatste jaren worden genomen, wordt dit vrijwel geheel over het hoofd gezien. Het sterke accent op mantelzorg en de bezuinigingen op de thuiszorg dreigen niet alleen de verzorgers te overbelasten, maar ze schaden ook de intieme menselijke relatie`s van de zieke of gehandicapte. Dit gebeurd vrijwel overal bij chronische en ernstige zieken. Zelf moet ik ervan bewust blijven om dit bij mijzelf te voorkomen. Zorgen moet je niet maken maar doen! Addy
Ik ben zelf ook aangewezen op zorg van een thuiszorg-instelling.Wanneer het uitwringen van de kapitalisten niet helpt[En dat gebeurt wanneer de VVD aan het bewind komt }zou ik het verstandig vinden wanneer IEDEREEN maar dan ook IEDEREEN het werk neergooide. Dat hebben de vuilnismannen ook gedaan en dat helpt beslist en zeker met de gezondheids-zorg.Veel sterkte aan de hard-werkende verzorgsters en verpleegsters en ik hoop voor jullie veel succes.
Ik begrijp niet dat DSW GGz-Delfland nogsteeds ruimschoots financiert, dit terwijl de zorg duidelijk onder de maat is maar alle belangen een rol spelen behalve die van de cliént.
Er gaat te veel geld naar het buitenland ,terwijl het hier in Nederland beter besteed kan worden aan de zorg en blauw op straat.De politieke partijen beloven van alles maar wanneer de Heren op het pluche zitten denken ze alleen maar aan eigen zakken vullen.Mensen die Zorg nodig hebben kunnen vaak niet meer betalen dan ze nu al doen.Denk eens aan de Ziekenfonds-premie , de eigen-bijdrage die omhoog gaat enz. De crisis die is ontstaan ligt voor het grootste deel bij de heren kapitalisten , dus ik zou zeggen ,die moeten ze maar eens uitwringen als een dweil.
Door iedereen eenzelfde aantal procenten van inkomen te laten betalen heeft iedereen kans op dezelfde zorgrechten.
Plaats een reactie
Om een reactie te plaatsen moet je eerst inloggen. Deelname aan het sociale netwerk Deeljezorg.nl is gratis: meld je nu aan.